دیسیپلین کاری

یه رفتارایی تو محیط کار میبینم که انگار همکارا ۵ سالشونه نه حداقل ۳۰ سال!

۱_ یه گروه واتساپی داریم که همه رئیسای شبکه و بیمارستانی و پزشکا داخلش هستن. بعد هر کس یه اختلاف نظری با کسی پیدا میکنه سریع از گروه لفت میده!! حتی رئیس شبکه هم از دست مترون ناراحت بود جفتشون از گروه زدن بیرون! بعد از یه مدت هم یکی از همکارا مجدد بیرون رفته ها رو ادد میکنه و این چرخه همچنان ادامه داره.

۲_یا یه حرکتی هم که میبینم مثلا قراره یه نفرو از سمتش بردارن دیگه از لحظه ای که زمزمه ی خبر به گوش طرف برسه( فقط خبرشو شنیده نه این که هنوز از سمت برش دارن) دیگه کار نمیکنه و صرفا یه حضور با چهره غمگین ازش داریم که دائما هم ذکر میکنه من که دیگه اینجا سمتی ندارم!!! مورد داشتیم حتی خود طرف درخواست انتقالی داده بود  به یه جای خیلی بهتر و باز هم این رویه رو داشت و دیگه به وظایفش عمل نمیکرد که بعد از دو ماه!! هم رفت. 

۳_ یه موردم که برام قابل قبول نیست داد زدن تو محل کار و سر همکاراس. قبول دارم بعضی وقتها اتفاقاتی میفته که آدم خیلی آمپرش بالا میره اما دیگه نباید بزاریم کسی که غریبه هم هست انقدر اختیار داشته باشه تا ما رو به درجه بالا عصبانیت برسونه. 

من واقعا معنی این بچه بازی هارو تو محیط کار نمی فهمم. ما روزی میانگین ۷ ساعت تعهد داریم با تمام قوا کار کنیم و هیچ عاملی نباید باعث اختلال تو روند 1 ما بشه. کارهای شخصی و تماس های غیر کاری به زمان بعد از کار باید موکول بشه. روابط کاری هم حسابشو از دوستی کنار باید گذاشت تا توقعمون از هم بالا نباشه. 

واقعا باید یه دوره ارتباط در محیط کار تو دوره دانشگاه یا مدرسه برامون میذاشتن که با آزمون و خطا به نتیجه مطلوب نرسیم. البته اونم همه نمیرسن.