این ماه بخش پزشکی اجتماعی بودم که حدود 2 هفته کلاس داشتیم تو دانشکده و 10 روز هم رفتیم مرکز جامع سلامت. کلا پزشکی اجتماعی رو مبحث پیشگیری و غربالگری به موقع تمرکز داره که اگه واقعا با جدیت انجام بشه هم کیفیت زندگی و آینده فرد رو تضمین میکنه هم از هزینه های گزاف در آینده پیشگیری میکنه. وظیفه پزشک عمومی تو این حیطه خیلی مهم و حساس. نباید فقط به ارجاع و ویزیت متخصص اکتفا کنه و حتما علم و بالین خودش رو هم تقویت کنه. مورد داشتیم خانم باردار با اندیکاسیون رو متخصص رگام براش اوردر نکرده بود یا تو نوزاد پره ترم، معاینه چشم خیلی براش حیاتیه (ROP) و متخصص اطفال یادش رفته بود ارجاع بده! که حداقل کاری که میتونه پزشک عمومی انجام بده واسش چک Red Reflexه.
معاینات حتی تو کسایی که هیچ شکایتی ندارن هم باید با دقت و جامع انجام بشه. مشکلات ارتوپدی، چک ناحیه ژنیتال و علایم بلوغ و ... همه باید چک بشه. واسه تک تک اینا مورد دارم که به راحتی missed شدن. سال گذشته که بخش اطفال بودم پسر 17 ساله ای رو آوردن با ضعف و فلج پیشرونده قرینه اندام های تحتانی! که بعد از بررسی نهایتا بیماری آدرنال تشخیص داده شد که در زمینه اون جنسیت بچه پسر نبود. به عبارتی دختری بود با کلیتورومگالی!! این بچه تو اسکروتومش هیچ تستیسی نداشت و این جا پزشکان محترم باید تو بچگی ش شک و بررسی میکردن.
از این بعد پزشکی اجتماعی برام جالب و قابل احترام که قبل از بروز بیماری باید دنبالش باشی و این با تمام بخشایی که میریم متفاوته. ایشالله واسه طرح رفتن باید مجددا تمام پملت ها و نکاتش رو مرور کنم که واقعا شغل مهم و حیات بخشیه.
برچسب:
نویسنده: النا حیدریان